صادق هدايت در كتاب بوف كور مى‌گويد:
گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم می‌شود،
جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.
تنهايى، آرام‌آرام به درون نفوذ می‌کند،
و انسان را از جهان بيرون جدا می‌سازد
در اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمد
حتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت
اين باشد: بعضى دردها را نمی‌توان گفت
فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد..